ภิกขุ ๔๐๐ รูป : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 16 / 231

คาถาธรรมบท JHMIAO-๘ (๓๓) ๔. เรื่องภิกษุรูปใดรูปหนึ่ง [๒๒] อปปมาทรโต ภิกขุ ปมาเท ภยทสฺสิ วา สญฺโญชน์ อณุ ถูล์ ฑห์ อคฺคีว คจฺฉติ. ภิกษุยินดีแล้วในความไม่ประมาท หรือมีปกติ เห็นภัยในความ ประมาท ย่อมเผาสัง

ในพระธรรมบทที่กล่าวถึงภิกษุผู้มีความไม่ประมาทนั้นได้เสนอให้เห็นความสำคัญของการมีสติและการไม่ประมาทในการดำเนินชีวิต ในเรื่องราวเกี่ยวกับพระติสสเถระที่มีปกติในนิคม มีการเปรียบเทียบความไม่ประมาทกับไฟที่เ

๑๖๐ เรื่องพระสันตกายเถระ สนฺตกาโย สนฺตวาโจ สนฺตมโน สุสมาหิโต วนฺตโลกามิโส ภิกขุ อุปสนฺโตติ วุจจตีติ ภิกษุมีกายสงบ มีวาจาสงบ มีใจสงบ ตั้งมั่นดีแล้ว มีอามิสในโลกอันคายเสียแล้ว เราเรียกว่า ผู้สงบ ระงับ.

บทความนี้กล่าวถึงพระเถระสองท่านคือพระสันตกายเถระและพระนังคลกูฏเถระ ซึ่งมีการสอนเกี่ยวกับการควบคุมตนเองและการมีสติ การทำให้จิตใจสงบ และการเป็นนายของตัวเอง โดยเน้นว่าสิ่งสำคัญคือการพิจารณาตนเองด้วยตนเอง

๑๖๐ เรื่องพระสันตกายเถระ สนฺตกาโย สนฺตวาโจ สนฺตมโน สุสมาหิโต วนฺตโลกามิโส ภิกขุ อุปสนฺโตติ วุจจตีติ ภิกษุมีกายสงบ มีวาจาสงบ มีใจสงบ ตั้งมั่นดีแล้ว มีอามิสในโลกอันคายเสียแล้ว เราเรียกว่า ผู้สงบ ระงับ.

ในบทความนี้พูดถึงพระสันตกายเถระที่มีภาวะสงบ ทั้งกาย วาจา และใจ ซึ่งเรียกว่าผู้สงบ ระงับ ส่วนพระนังคลกูฏเถระได้กล่าวถึงความสำคัญของการตักเตือนตนเองและการมีสติในชีวิต สำคัญมากในการสร้างความสงบสุขให้แก่ต

ประโยค - บาลีไวยกรณ์ วจีวิภาค สมาสและตัทธิต - หน้าที่ 120 ฉัฏฐีพหุพพิหิ เอาบทที่เป็นฉัฏฐีวิภัตติ ในวิเคราะห์ เป็น ประธาน แห่งบทสมาส อย่างนี้ " ขีณา อาสวา ยสฺส โส ขีณาสโว ภิกขุ อาสวะ ท. 0 ๒ က ๔ ๕ ๖ ๒ ข

เนื้อหานี้นำเสนอการวิเคราะห์บทสมาสและการวิเสสนะในบาลี ยกตัวอย่างจากพระไตรปิฎก เพื่อช่วยให้เข้าใจลักษณะและโครงสร้างของวจีวิภาค ผ่านการใช้งานเช่น 'ขีณา อาสวา' หรือ 'สุวณฺณสฺส วณโณ'. โดยนำเสนอหลักการและว

ประโยค๘ - วิสุทธิมคฺคสฺส นาม ปกรณวิเสสสุล (ปฐโม ภาโค) - หน้าที่ 4 วิสุทธิมคเค มคโค สตฺตานํ วิสุทธิยา ฯเปฯ นิพพานสฺส สจฺฉิกิริยาย ยทิท จตุตาโร สติปัฎฐานาติ ฯ สมฺมปปธานาที่สุปิ เอเสว นโย อิมสฺมี ปน ปัญห

วิสุทธิมคฺคสฺส หรือ วิสุทธิมรรค เป็นแนวทางที่มุ่งเน้นการนำผู้ปฏิบัติไปสู่นิพพานผ่านการเสริมสร้างศีล สมาธิ และปัญญา เนื้อหามุ่งเน้นถึงการปฏิบัติที่ถูกต้อง โดยการสร้างสติปัฎฐานซึ่งเป็นส่วนสำคัญในการพัฒน

ประโยค๘ - วิสุทธิมคฺคสฺส นาม ปกรณวิเสสสุล (ปฐโม ภาโค) - หน้าที่ 23 สีลนิทฺเทโส กี วา เม ทสฺสถาติ วิปฺปลปติ อย วุจจติ วาจสิโก อนาจาโร ฯ ปฏิปกขวเสน ปนสฺส อาจาโร เวทิตพฺโพ ฯ อนิจ ภิกขุ สคารโว สปปติสฺโส ห

เนื้อหาเกี่ยวกับสีลนิทฺเทโสในวิสุทธิมคฺคสฺส ซึ่งเน้นถึงคุณธรรมและวิถีชีวิตของพระภิกษุ เช่น การวางตัวที่เหมาะสม ความระมัดระวังในการใช้คำพูด รวมถึงความสำคัญของอารมณ์ที่เบาและสุขุม ภิกษุที่มีสีลจะสามารถพ

ประโยค๘ - วิสุทธิมคฺคสฺส นาม ปกรณวิเสสกุล (ปฐโม ภาโค) - หน้าที่ 27 สีลนิทฺเทโส วิถีจิตตานี ฯ ตาม ปูน สีลาที่สุ อุปปนเนสุ ทวารมปิ คุตต์ โหติ ภวงคมปิ อาวชุชนาทีน วีถีจิตตานีฯ ยถา ที่ฯ ยถา นครทวาเรส สุเต

บทนี้วิเคราะห์ถึงการรักษาสีลที่ถูกต้องในวิถีจิตตานี โดยนำเสนอถึงความสำคัญของสีลในการควบคุมจิตใจและการดำเนินชีวิตตามหลักธรรม และยังชี้ให้เห็นถึงการใช้ชีวิตที่ตรงตามหลักธรรม และผลกระทบต่อจิตใจเมื่อปฏิบั

ประโยค๘ - วิสุทธิมคฺคสฺส นาม ปกรณวิเสสสุล (ปฐโม ภาโค) - หน้าที่ 33 สีลนิทเทโส วุตต์ โหติ ฯ ภกุฏิกรณ์ สีลมสุชาติ ภากุฏิโก ฯ ภากุฏิกสส ภาโว ภากุฏิ ฯ กุหนาติ วิมหาปนาฯ กุหสฺส อายนา กุหายนาฯ กุหิสฺส ภาโว

บทความนี้จะแนะนำเกี่ยวกับวิสุทธิมคฺคสฺส และพระธรรมที่ชี้แนะเกี่ยวกับความบริสุทธิ์ในทางปฏิบัติของพระพุทธศาสนา กล่าวถึงความสัมพันธ์ระหว่างสีลน และลักษณะของการจัดการการสนทนาในบริบทของพุทธศาสนา เนื้อหายัง

ประโยค๘ - วิสุทธิมคฺคสฺส นาม ปกรณวิเสสสุล (ปฐโม ภาโค) - หน้าที่ 193 ปฐวีกสิณนิทเทโส ตถา หิ โส ภิกฺขเว ปณฺฑิโต วิยตโต กุสโล ภิกขุ สกสุส จิตฺตสฺส นิมิตต์ อุคฺคณฺหาที่ติ นิมิตฺตคฺคหเณน จสฺส ปุน เต อากาเร

บทความนี้นำเสนอการอธิบายเกี่ยวกับปฐวีกสิณและการปฏิบัติสมาธิในพระพุทธศาสนา โดยเน้นความสำคัญของการฝึกจิตที่ถูกต้องและการบรรลุถึงความเป็นธรรมชาติ การปฏิบัติที่เหมาะสมจะช่วยให้พระภิกษุสามารถปฏิบัติตามหลัก

ประโยค๘ - วิสุทธิมคฺคสฺส นาม ปกรณ์วิเสสกุล (ปฐโม ภาโค) - หน้าที่ 229 อสุภกมฺมฏฺฐานนิทฺเทโส ตเทว วา สรีร์ วิสภาค โหติ ฯ ปุริสสส หิ อิตถีสรีร์ อิตถิยา จ ปุริสสรีร์ วิสภาคฯ ตเทต์ อธนา มติ สุภโตปี อุปฏฺฐา

เนื้อหาเกี่ยวกับอสุภกมฺมฏฺฐานนั่นมีความสำคัญในการพัฒนาจิตใจของพระภิกษุและบุคคลทั่วไป โดยกล่าวถึงการทำความเข้าใจในธรรมะและการฝึกฝนจิตเพื่อนำไปสู่การเข้าถึงพระนิพพานและการปล่อยวางในสิ่งที่ไม่จำเป็น ไม่ว

ประโยค๘ - วิสุทธิมคฺคสฺส นาม ปกรณวิเสสกุล (ปฐโม ภาโค) - หน้าที่ 239 อสุภกมฺมฏฺฐานนิทฺเทโส วิเสสมธิคจนติฯ อิทเมติ สนฺธาย วุตต์ สมนฺตา นิมิตตุปลกฺขณา อสมฺโมหตุถาติฯ เอกาทสวิเธน ปน นิมิตตกคาห์ สมปาเทนโต

เอกาทสวิเธน เป็นการวิเคราะห์การมองเห็นและการปฏิบัติในมรรคสายนิพพาน โดยเน้นการกระทำและการเรียนรู้เพื่อสร้างสติปัญญาให้แก่ปฏิปฏิบัติในการดำเนินชีวิตเพื่อการเป็นอรหันต์. การเข้าถึงความรู้และหลักธรรมอันลึ

ประโยค๑ - บาลีไวยากรณ์ วากยสัมพันธ์ - หน้าที่ 236 กับบทที่มีวิภัตติเสมอกัน เรียกว่า ปทสมุจจโย, ในอรรถนี้ ใช้ นิบาติคือ จ เป็นพื้น เรียกชื่อว่า สมุจจยตฺโถ ตรงต่อนิบาติไทย ที่ใช้ในระหว่างพากย์หรือบทว่า

ในบทนี้พูดถึงวากยสัมพันธ์ของบาลีที่มีวิภัตติเสมอกัน โดยเฉพาะในกรณี ปทสมุจจโย ที่ใช้ นิบาติ เช่น จ เพื่อเป็นพื้นฐานในการสร้างความหมาย นอกจากนี้ยังได้ยกตัวอย่างการใช้สำนวน และอุทาหรณ์เพื่อให้ง่ายต่อการเ

ประโยค๘ - วิสุทธิมคฺคสฺส นาม ปกรณวิเสสสุล (ทุติโย ภาโค) - หน้าที่ 163 สมาธินิทฺเทโส อสุภสัญญาย อนุโลมปฏิปท์ ปฏิปนฺโน โหติ ฯ อิม ปน ปฏิปัตต์ นิสสาย ทิฏฺเจว ธมฺเม อมตปริโยสานต์ อนภิสมภุณนฺโต สุคติปรายโน

เนื้อหาเจาะจงไปที่การอธิบายสมาธิและการปฏิบัติเกี่ยวกับธาตุสี่ และการเข้าถึงความเข้าใจในธรรมชาติของสิ่งต่างๆ ผ่านการปฏิบัติที่เป็นไปในทางที่ถูกต้อง โดยใช้กลไกของความคิดและการตั้งมั่นในจิตใจเพื่อให้เกิด

ประโยค๘ - วิสุทธิมคฺคสฺส นาม ปกรณวิเสสสุล (ทุติโย ภาโค) - หน้าที่ 211 อิทธิวิธนิทฺเทโส สมาปชฺชิ ฯ เตล์ โปกขรูปตฺตโต อุทกพินทุ วิย วิวฏฺฏมาน อคมาสิ ฯ อยมสุสา สมาธิวิปผาราอิทธิ ฯ วัตถุ ปน วิตถาเรตพพ์ ฯ

บทความนี้เสนอเนื้อหาเกี่ยวกับอิทธิวิธนิทฺเทโสในพระสูตรวิสุทธิมคฺคสฺส โดยอธิบายการปรากฏของพระราชาและเทวี รวมถึงความสัมพันธ์ระหว่างกันในทางพระพุทธศาสนา ตั้งแต่การปฏิบัติสมาธิไปจนถึงคำสอนที่เกี่ยวข้องกับ

ประโยค๘ - วิสุทธิมคฺคสฺส นาม ปกรณวิเสสกุล (ทุติโย ภาโค) - หน้าที่ 215 อิทธิวิธนิทฺเทโส มยาอิทธิโย อิจฉิตพฺพา เอว ฯ อิทธิวิธายาติ อิทธิโกฏฐาสาย อิทธิวิกปปาย วา ฯ จิตต์ อภินิหรติ อภินินนาเมตติ โส ภิกขุ

บทความนี้กล่าวถึงแนวคิดของอิทธิวิธนิตเทโสในพุทธศาสนา โดยเน้นถึงการทำงานของจิตและสถานะของอภิญญาที่มีผลต่อการพัฒนาทางจิตใจ การอธิบายรายละเอียดเกี่ยวกับอิทธิวิธนิตเทโสและประเภทต่าง ๆ ของจิตที่เกี่ยวข้อง

ประโยค๘ - วิสุทธิมคฺคสฺส นาม ปกรณ์วิเสสสฺว (ตติโย ภาโค) - หน้าที่ 373 ปกรณาวสานคาถา อุทธ์ ยาว อกนิฏฐภวา อารุยห ตตฺถ ปรินิพพายติ ฯ จตุตถมคค ปญฺญ์ ภาเวตวา โกจิ สุทธาวิมุตโต โหติ โกจิ ปญฺญาวิมุตโต โกจิ อ

บทที่นำเสนอเกี่ยวกับการปฏิบัติตามหลักศีล สมาธิ และปัญญาเพื่อการบรรลุถึงความเป็นอริยบุคคล โดยกล่าวถึงอริยปัญญาและความจำเป็นในการวิจารณ์เพื่อเข้าใจศีลธรรมในที่นี้ โดยนักบวชที่มีความตั้งใจพัฒนาตนให้รู้เท

ประโยค๑ - อุภัยพากยปริวัตน์ ภาค ๑ - ๒ - หน้าที่ 17 ๒๓๔. แผ่นดิน เป็น ที่อยู่ ของสัตว์ ท. ทั้งปวง ๒๓๕. ต้นไม้ ท. เป็น ที่อาศัย ของนก ท. ๑๑. กิริยากิตก์ ที่ไม่ใช่อัพยยะ ถ้ามีกิริยา ว่ามี ว่าเป็น อยู่หลั

เนื้อหานี้เน้นการศึกษาเกี่ยวกับประโยคในอุภัยพากยปริวัตน์ โดยมีการแปลและอธิบายถึงกิริยาต่างๆ รวมทั้งการใช้ประโยคในบริบทต่างๆ เช่น กิริยาที่ไม่ใช่อัพยยะ การเชื่อมต่อคำในประโยค และตัวอย่างประโยคที่จะช่วย

ประโยค๑ - อุภัยพากยปริวัตน์ ภาค ๑ - ๒ - หน้าที่ 34 ส่วน ท. ๒. จึงเก็บไว้ ซึ่งส่วน ที่ ๔ ด้วยคิดว่า "เมื่อ อันตราย เกิดขึ้น เรา จักได้บริโภค." ๒๑. นามนามที่ออกจากกิริยา เช่น กรณี ความทำ คมน์ ความไป เป็

ในส่วนนี้ของอุภัยพากยปริวัตน์ จะกล่าวถึงการใช้กิริยาและนามในทางพระพุทธศาสนา พร้อมกับการวิเคราะห์ความหมายและการแปลบทเรียนที่สำคัญ การเข้าใจศัพท์กรรมและกฎเกณฑ์ในการใช้ภาษาจึงเป็นสิ่งที่ผู้เรียนต้องศึกษา

ประโยค- สมุดบาณาสัททิกา นาม วินิจฏกถา (ปฏิโม ภาโค) - หน้า ที่ 187 สกิโล ๆ ยวก ๆ เสยญาปี สาริบุคต ภิกขุ สีสมมุนโน สมาธิสมมุนโน ปฏิสมา สมนุโม ภิกขุเถ ระมเม อนุเฏ อาราเขย แอ ว สมนปมิที สรินูด๔ ามาถี คำ

เนื้อหาในหน้าที่ 187 นำเสนอเกี่ยวกับหลักธรรมในพระพุทธศาสนา โดยเฉพาะการแสดงแนวคิดมิจฉาทิฏฐิและการเรียนรู้ของมหาสาวก ผ่านการวิเคราะห์และแสดงผลการค้นคว้าบางประการที่เกี่ยวข้องกับคำสอนและวิเคระห์ อย่างละเ

ประโยค - สมุดบาสาติกา นาม เวชฤกษา (ปฏิไม ภาใต้) - หน้าที่ 323 ภคว ชานามิติ อนาปัติ ภิกขุ อานนทสุภาติ ฑ สายินโต นาม โย ชานาถวปี น สายินดี ตรกแต สหาสา วุฒิภิรณ วิฆ ฯ ฑุตม์บี เดติ นาโน ภาวา สายินดี อนาป

เนื้อหาในหน้าที่ 323 นี้กล่าวถึงวิธีการและแนวคิดของภิกขุอานนทสุภาติ โดยให้ความสำคัญกับความสุขและการปฏิบัติทางจิตใจ โดยเฉพาะในแง่มุมของปีติและการเข้าถึงสภาวะที่สูงขึ้นในทางธรรม ซึ่งแสดงให้เห็นถึงความสำ